Vanaf het allereerste uur is Sander Rombout, landschapsarchitect bij Copijn, betrokken geweest bij de Energiecampus. “Het begon allemaal met een telefoontje in 2008, een dag voor de kerstvakantie, met de vraag of wij een visie konden maken voor een duurzaam bedrijventerrein. We hebben dat toen de Energieplantage genoemd”, aldus Sander.

Maagdelijk stuk weiland

“Wij hebben in eerste instantie een verkenning op locatie gedaan en bekeken welke ideeën je aan elkaar kunt knopen op het gebied van duurzaamheid. Daarbij dachten we aan waterzuivering, energie uit reststromen, zonne-energie en ecologie”. Een nauwe samenwerking met de gemeente Leeuwarden, Harm Beerda en Douwe Faber leidde vervolgens tot een scala aan ideeën die zijn uitgewerkt tot een visieschets van het totale terrein. Een belangrijk vraagstuk daarbij was of het maagdelijk stuk weiland volgebouwd moest worden of dat een groene wig in het gebied centraal kwam te staan. Het antwoord kwam een aantal jaren later toen het project pas echt van de grond kwam. Er werd besloten dat recreatie natuur, educatie, kennis en ontwikkeling terug moesten komen in een parkachtige setting: het campusidee. Nadat de kaders werden gesteld is een beeld- en kwaliteitsplan opgesteld.

Van stedenbouwkundig plan naar een beeld- en kwaliteitsplan

“Je begint met landschap, landschap is het grootst. We hebben ons in eerste instantie afgevraagd hoe je tot een ontwikkeling kan komen die binnen het landschap past. Vervolgens is bepaald waar het gebied aan moet voldoen en wat we laten zien. In het begin is namelijk besloten dat we de campus niet weg moeten stoppen, maar dat we er juist trots op mogen zijn”. De Energiecampus moest een aantrekkelijk, groen gebied worden zonder al teveel ruis op het maaiveld. “We hielden rekening met de Haak die om Leeuwarden zou komen, het kanaal dat er langsloopt en die gekke bult”, aldus Sander. De schetsen zijn tot stand gekomen door te spelen met de horizon en dijken toe te voegen die het zicht op het gebied vormen en een samenspel met de Schenkenschans zijn. Die besluiten zijn landschappelijk vastgelegd.

Een cadeau in het Friese landschap

Voor Sander is de Schenkenschans een inspirerend element in het landschap dat een waanzinnig uitzicht geeft als je er bovenop staat. “Dat heb je in het vlakke land van Friesland niet zo snel dus dat is volgens mij een cadeautje”. Het heeft echter wel voor beperkingen gezorgd met name bij de ontsluiting van het gebied. Sander legt uit dat ze wel eens gedacht hebben de infrastructuur anders aan te leggen. De bult in tweeën splitsen en de toegangsweg erdoorheen maken bijvoorbeeld. Echter door de folieconstructies in de Schenkenschans was dat onmogelijk en bovendien was de zichtbaarheid van ‘de bult’ het belangrijkst.

Afsluitend hoopt Sander dat de Energiecampus de ambitie behoudt waarmee het ooit begon. In zijn opinie heeft de Energiecampus een voorbeeldrol voor de nieuwe generatie. “Samen moeten we het verhaal vertellen. Waar we vroeger afval op een bult zetten, sluiten we nu de kringlopen door afval als grondstof te laten dienen”.